Ik viel af. Op dag één stapte ik op de weegschaal en zag tot mijn verbazing dat ik de 100 kilo ruim gepasseerd was. Na twee weken salade eten, stond ik wederom voor weegschaal. Ik hield mijn adem in en stapte op het apparaat. Verdomd, ik was maar liefst 3,6 kilo afgevallen, door alleen mijn ontbijt om te gooien.
Ik had meer energie. Tijdens de eerste vier dagen van mijn salade-challenge, had ik verrassend genoeg meer energie dan normaal. Een paar salades later in de week, verdwenen die dips gelukkig ook en was ik meestal verzadigd tot het daadwerkelijk lunchtijd was.
Op dag tien merkte ik dat ik steeds vaker een pre-lunch toiletbezoek nodig had. Ja, als die extra vezels zetten wel zoden aan de dijk voor je stoelgang.
Ik at meer dan nodig, door alle ijver en aandacht rondom het afmeten van mijn salades, kregen ook mijn andere maaltijden een positieve zwengel. Ook werd eindelijk duidelijk dat ik dus echt onnodig veel at. Door mijn dagelijkse nutriënten bij te houden, kon ik mijn porties aanzienlijk verkleinen.
Na 14 salades, probeerde ik terug te gaan naar mijn oude, vertrouwde ontbijtgranen. En wat bleek, mijn lichaam was er totaal niet blij mee. Ooit kon ik niet zonder, nu kan ik niet meer met. Sindsdien waag ik het er niet meer op en eet ik weer groen in de ochtend. Kortom, mijn lichaam is er blij mee en ik zelf ook.